اختلال عملکرد نعوظی، که در اغلب موارد به صورت ED شناخته می شود، عبارت از ناتوانی مربوط به بدست آوردن و نگه داشتن یک نعوظ ثابت در طول آمیزش جنسی می باشد. تخمین زده شده است که از هر ده نفر مرد بالغ، یک نفر در یک دوره بلندمدت از ED رنج می برد.

دکتر دروگو مونتاگو[۱] یک سری گزینه های درمانی را در مورد اختلال عملکرد نعوظی بیان کرده است.

اختلال عملکرد نعوظی (ED) چیست؟

اختلال عملکرد نعوظی (ED) عبارت از عدم توانایی برای به دست آوردن و نگه داشتن یک نعوظ ثابت و مناسب در آمیزش جنسی می باشد.

تخمین های صورت گرفته بیانگر آن است که از هر ۱۰ مرد، یک نفر از آنها در برخی از بخش های زندگی خودش دارای ED می باشد. نکته مهمی که وجود دارد عبارت از این است که در اکثر مواقع، ED نشانه ای از یک مشکل دیگری می باشد.

ED در هیچ سنی به عنوان یک مورد نرمال و عادی در نظر گرفته نمی شود، و ممکن است که همراه با مشکلات دیگری (همانند نبود تمایل جنسی یا مشکلاتی در ارگاسم و انزال) بروز کند و در نتیجه منجر به ایجاد مشکلاتی در آمیزش جنسی شود.

اختلال عملکرد نعوظی تا چه حدی شایع می باشد؟

از هر ۱۰ مرد بزرگسال، تقریبا یک نفر در طول یک دوره بلند مدت از ED رنج می برد.

اکثر افراد به صورت تصادفی و در برخی مواقع محدود عدم به دست آوردن نعوظ را تجربه می کنند، که می تواند به دلایل مختلفی صورت بگیرد، همانند مصرف بیش از حد الکل، استرس، مشکلات رابطه ای، یا در نتیجه خسته شدن بیش از حد.

عدم به دست آوردن حالت نعوظ در کمتر از ۲۰% موارد، یک مورد غیرمعمول نمی باشد و معمولا هیچ گونه نیازی به درمان ندارد. با این وجود، به دست نیاوردن حالت نعوظ در بیش از ۵۰% مواقع، معمولا به معنای وجود یک مشکل می باشد و به درمان نیاز وجود دارد.

ED در نتیجه مسن شدن فرد ایجاد نمی شود. در حالیکه بیشتر مردهای مسن به تحریک بیشتری نیاز دارند، ولی آنها همچنان باید توانایی لازم برای بدست آوردن حالت نعوظ و لذت بردن از آمیزش را داشته باشند.

عوامل مربوط به اختلال عملکرد نعوظی (ED)، چه مواردی هستند؟

ED می تواند به دلیل یک سری از عوامل ایجاد شود که عبارتند از:

بیماری عروقی: در نتیجه یک بیماری عروقی، همانند تصلب شریان (سفت شدگی سرخرگ ها) انتشار خون به سمت آلت تناسلی مردانه می تواند انسداد یابد و یا محدود شود.
بیماری های عصب شناختی (همانند انواع تصلب ها): عصب هایی که تکانه به سمت آلت تناسلی مردانه می فرستند، می توانند در نتیجه آسیب دیدن، دیابت ها یا سایر عوامل، دچار آسیب شوند.
وضعیت های روان شناختی: این موارد شامل استرس، افسردگی، نبود محرک از سمت مغز، و اضطراب عملکردی باشد.
آسیب: یک آسیب می تواند منجر به بروز علائم ED شود.
بیماری مزمن، داروهای خاص و شرایطی که به عنوان بیماری پیرونای[۲] شناخته می شود، هم می توانند منجر به ED شوند. همچنین فعالیت های مربوط به سرطان پروستات، مثانه ای و کولنی هم می توانند از جمله عوامل ایجاد ED باشند.

داروهایی که می توانند منجر به اختلال عملکرد نعوظی (ED) شوند

اختلال عملکرد نعوظی (ED) یک تاثیر جانبی رایج مربوط به تعدادی از داروهای تجویز شده می باشد.

در حالیکه این داروها می توانند یک بیماری یا شرایط خاص را درمان کنند، ولی در هنگام تاثیرگذاری خودشان بر روی هورمون ها، عصب ها و گردش های خون هم تاثیر می گذارند و در نهایت می توانند منجر به ایجاد ED و یا افزایش ریسک ابتلا به ED شوند.

در صورتی که ED را تجربه می کنید و فکر می کنید که این شرایط می تواند در نتیجه مصرف داروها ایجاد شود، مصرف این داروها را قطع نکنید.

در صورتی که مشکل شما همچنان ادامه داشته باشد، با پزشک خودتان تماس بگیرید چرا که وی می تواند یک داروی مناسب دیگری را به شما تجویز کند. داروهای رایجی که علائم جانبی آنها می تواند شاملED باشد، عبارتند از:

دایورتیکز[۳] (قرص هایی که منجر به افزایش جریان ادراری می شوند)
آنتی هایپرتنسوز[۴] (داروهایی که منجر به کاهش فشار خون می شوند)
آنتی هیستامین ها
داروهای ضد افسردگی
داروهای مربوط به بیماری پارکینسون
آنتی اریتمتیکز[۵] (داروهای مربوط به عملکرد نامنظم قلبی)
آرام بخش ها
آرام بخش های ماهیچه ها
داروهای غیر استروئیدی ضد التهاب
هیستامین H2 – مخالف گیرنده ها
هورمون ها
داروهای شیمی درمانی
داروهای سرطان پروستات
داروهای ضد صرع
سایر مواد یا داروهایی که می توانند منجر به ED شوند، شامل مصرف خود انگیخته یا بی رویه داروهای زیر می باشند:

الکل
آمفتامین ها
باربیتورات ها[۶]
کوکائین
ماری جوانا
متادون
نیکوتین
مواد افیونی
این داروها نه تنها منجر به تاثیرگذاری و در اغلب مواقع متوقف کردن سیستم عصبی مرکزی می شوند، بلکه همچنین می توانند منجر به وارد کردن آسیب های جدی به رگ های خونی شوند و ED دائمی را در فرد ایجاد کنند.

منبع: مشاوره آزاد جنسی و زناشویی - اختلال عملکرد نعوظی